Vakantie dag 7: Het meest noordelijke waddeneiland heet Fanø

De laatste dag besloten we te gaan fietsen op Fanø, een waddeneiland voor de kust van Esbjerg. De overtocht met het pontje duurde 10 minuten, en was al meteen helemaal het einde voor Rik en Stijn. Daarna huurden we wat fietsen in Nordby, een van de twee dorpjes op het eiland. Op Fanø stierf het weer van de Duitsers. Het gehele noordwestelijke gedeelte van het eiland staat vol met vakantiehuisjes en hotels. Toen we wat verder van Nordby verwijderd waren, werd het gelukkiger wat rustiger. Helaas bestaat er niet een fietspad dat het hele eiland rondgaat, zoals op de Nederlandse waddeneilanden, dus moesten we dwars over het eiland. Halverwege stopten we even bij de “skovlegeplads”, een grote houten speeltuin in het bos. Daarna probeerden we via de kust terug te fietsen. Dit was niet zo eenvoudig, aangezien het “pad” niet meer was dan een tractorspoor. Al met al een leuke dag, maar wel weer verbrand. Altijd hetzelfde liedje als we gaan fietsen.

Vakantie dag 6: Vicky en Eric in Ribe

Op donderdag gingen we naar het vikingendorp in Ribe. Ribe is de oudste stad van Denemarken en was lange tijd zeer invloedrijk, een feit waar nu de gehele toeristenindustrie rond Ribe op draait. In veel opzichten is Ribe de tegenpool van Esbjerg. Waar Esbjerg te kil is, ademt Ribe juist veel sfeer, omdat het oude hart bewaard is gebleven. Het vikingendorp is een openluchtmuseum, vergelijkbaar met het Archeon in NL. Er lopen een stel fanatiekelingen rond, die proberen te leven zoals de vikingen dat 1200 geleden deden, afgezien van al dat moorden en plunderen dan, haha. We waren nog maar net door de toegangspoort, toen we al een boerin een haan zagen slachten. Dat is pas educatief! Het grote hoogtepunt voor de kinderen was de speeltuin, die helemaal was opgetrokken in mythologische stijl. Leuke dag.

Vakantie dag 5: Powershopping in Esbjerg

Ben je ooit in West-Jutland en heb je zin in winkelen, ga dan NIET naar Esbjerg. Esbjerg is een relatief nieuwe stad, en heeft geen greintje ambiance of romantiek. Het is in feite een lelijke havenstad, zoals Rotterdam, alleen dan een stuk kleiner. Ook het weer werkte niet mee, en we waaiden bijna uit ons hemd in de enige winkelstraat. Na een uurtje ronddolen, aten we een broodje in het kleinste eettentje van west Europa, en daarna dropen we af naar ons huisje. Nou ja, er kan een mindere dag tussen zitten, nietwaar.

Vakantie dag 4: Kinderen + zand + water = pret

Op dinsdag gingen we op weg naar het strand bij Blåvand. Het stierf er van de Duitsers! Typisch strandpubliek, die Duitsers (haha). Het strand was een regelrechte hit bij de kinderen. Rik wandelde de hele tijd op en neer met zijn emmertje. Water halen uit de zee en dan weer terug. Stijn vond het ook leuk, maar ook spannend, dus papa of mama moest wel mee naar zee. Terug bij het huisje de auto maar flink gestofzuigd. Stelletje viespeuken, haha.

Vakantie dag 3: Met Lego kun je alles maken

Op maandag voelde ik me al wat beter, dus gingen we op weg naar Legoland. Het was er ontzettend druk (naar Deense maatstaven dan, he. We moesten soms wel 15 minuten!!!! wachten). Weten jullie hoe dat kwam? Door al die Nederlanders! Ik hoorde meer Nederlands dan welke andere taal dan ook. Typisch pretparkpubliek, die Nederlanders, hahaha. Ondanks de drukte toch een leuke dag gehad. De kinderen zijn vooral gek op de vliegtuigjes en de autootjes.

Zo, dat is wel weer genoeg voor vandaag. De rest van de vakantie publiceer ik in de loop van deze week, dus kom gauw terug.

Vakantie dag 2: Het grootste zwembad van heeeeeel Jutland

Op zondag was ik nog behoorlijk ziek, dus deden we rustig aan. ´s Middags moest Stijn slapen en Chantal besloot om samen met Rik naar het zwembad te gaan. Niet zomaar een zwembad, maar naar Svømmestadion Danmark, het grootste zwemparadijs van heeeeeeel Jutland. Nou is zelfs het grootste zwembad van Jutland van bescheiden omvang, maar Rik praat er nog steeds over (vanavond nog), dus dat was een groot succes.

Vakantie dag 1: Het sterke geslacht

Ik had beloofd iedere week iets nieuws op de site te zetten en Chantal heeft nog niets geblogd. Daarom zal ik maar vertellen over onze vakantie, aan de westkust van Denemarken. Het begin was niet zo leuk. Stijn was net bekomen van een zware verkoudheid en had mij aangestoken. Op de dag van ons vertrek was ik ziek geworden, voelde ik me buitengewoon beroerd en kon ik domweg niets doen. Chantal heeft helemaal alleen de auto ingeladen, mij en de kinderen naar ons vakantiehuisje in Jegum gereden, de auto weer uitgeladen, eten gekookt en de kinderen op bed gelegd, terwijl ik de hele tijd voor pampus lag. Wat een kranige meid, nietwaar? Het is wel weer duidelijk wat het sterke geslacht is.

Roses are red, violets are blue

Bij ons in de buurt is een groot veld waar mooie blauwe bloemen bloeien, een adembenemend gezicht. Onze camera was zoek toen ze op hun mooist waren, dus bij deze een plaatje van een fanatieke natuurfotograaf. Als rasechte bioloog moest ik natuurlijk weten om welk plantje het ging, dus zocht ik hem op in mijn natuurgidsje. Het bleek te gaan om de wilde cichorei (dure naam is Cichorium intybus). Tot mijn grote verbazing bleek ik dit plantje al te kennen, onder een andere naam. De meeste mensen kennen hem als witlof! Het was wat verrassend dat zo´n mooie bloem tegelijkertijd een groente is. Een nauwe verwant is Cichorium endivia, beter bekend als andijvie! Beide groentes zijn kweekvarianten van de wilde cichorei. Ik kan mij niet herinneren ooit in Nederland deze plant gespot te hebben, en zeker niet hele velden vol. Is er iemand die ooit deze plant ergens heeft zien groeien in NL?

Dagje dierentuin

Zoals beloofd, een verslagje over ons bezoek aan de dierentuin (twee weken geleden alweer). Chantal´s ouders waren mee. De dierentuin heet Givskud zoo en is een safaripark (zoals de Beekse Bergen). Op bepaalde plaatsen kun je uit de auto stappen en gewoon dieren in verblijven bekijken. We begonnen met rondlopen. De kinderen reden met de bolderkar. Stijn zat erin, en Rik trok de kar. De dag was nu al een groot succes, haha. ´s Middags reden we door het safaripark. Bij de leeuwen stond ik, sinds lange tijd, weer eens in de file. De dag werd afgesloten met het voederen van geitjes en lama´s vanuit een treintje (nou ja, tractor vermomd als trein). Rik vond het voederen een beetje te spannend, maar Stijn was dolenthousiast. Al met al een geslaagde dag. Inmiddels zijn we ook op vakantie geweest, maar ik hoop dat Chantal daar wat over blogt.

Nu met plaatjes

Helaas is onze camera nog steeds spoorloos, maar Chantal heeft een spliksplinternieuwe gekregen van haar ouders. Ze heeft aardig wat plaatjes geschoten tijdens ons bezoek aan de dierentuin afgelopen dinsdag. Het verslag en fotoos houden jullie dus nog tegoed.

Ik had beloofd een foto te plaatsen van onze nieuwe stek, dus bij deze. Het interieur laat ik pas zien als de rommel opgeruimd is. Geduld is dus een vereiste :-)

Morgen gaan we op vakantie en de camera gaat mee. Chantal is bloedfanatiek met haar toestel, dus we schieten vast weer plaatjes. Kom vlug weer eens kijken op de blog.

Wie ben ik?

Vandaag vroeg Rik me: “Ben jij papa?”
“Jazeker”, zei ik.
Met een knik naar Stijn voegde ik daaraan toe: ”ik ben zelfs twee keer papa. En jij?”
“Ik ben maar één keer Rik”, antwoorde hij.