Als je papa bioloog is

Als je papa bioloog is, dan maak je dingen zoals een aardappeldoolhof. Dit weekend heb ik samen met Stijn dit proefje opgezet. Als het goed is komt over een paar weken het plantje naar buiten piepen. Dit en nog veel meer leuks vind je op Encyclopedoe. Van harte aanbevolen voor iedereen met kinderen. Voor de geïnteresseerden: het fenomeen dat plantjes naar het licht groeien, heet positieve fototropie. Maar ik ben al blij als Rik en Stijn doorhebben dat er plantjes kunnen groeien uit aardappelen.

Er is er een jarig, hoera, hoera

…en dat is Charles Darwin. Hij werd precies 200 jaar geleden geboren in Shrewsbury, UK. Ook is het precies 150 jaar geleden dat het boek verscheen, dat hem wereldberoemd zou maken: On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life. Kort maar krachtig, zullen we maar zeggen.
In the Origin beschreef hij zijn evolutietheorie, en dankzij hem heb ik nu een baan. Dit jaar is het Darwinjaar, en er wordt overal extra aandacht aan evolutie besteed. Dat is leuk en leerzaam, dus houd je ogen open.

Geëmancipeerd?

Eindelijk had ik leuke kapstokhaakjes gevonden voor de kinderen. Ik was er eigenlijk niet eens meer naar op zoek en opeens liep ik er zomaar tegenaan. Toen ik ze, helemaal blij, aan Corneel liet zien en vroeg of hij ze het weekend even wilde ophangen, zei hij zowaar NEE. Dat kon ik toch wel zelf, vond hij. Nou goed dan. Dat moet toch niet zo moeilijk zijn, zo’n boormachine te bedienen. Natuurlijk kon Corneel het niet laten mij een beetje te helpen. Het resultaat is best mooi geworden, al zeg ik het zelf.

Ik ben de leukste thuis, op de deurknop na

Rik begint gevoel voor humor te krijgen. Hij heeft een brede grijns op zijn gezicht als hij naar Madagaskar of Winnie de Poeh zit te kijken, en hij zit te grinniken om de grapjes. Dat wil nog niet zeggen dat hij mijn gevoel voor humor heeft. Sterker nog, Rik heeft er een gruwelijke hekel aan, dat ik grapjes maak. Ik heb hem proberen te overtuigen dat ik, als papa, recht heb op grapjes maken, omdat dat in ons contract staat. Ik heb zelfs opa dit laten bevestigen, maar hij trapt er niet in.
De laatste keer dat ik een woordspeling maakte, keek hij me aan, en zei toen met een grafstem: “Papa, je maakte een grapje.”
“Eh, ja, dat klopt.”, gaf ik toe.
“Stop daarmee, papa”, zei hij toen.
Klinkt dit bekend, of ligt het aan mij?