De onthoofding van Allium

Rik is dol op bloemetjes. Sterker nog, hij is er helemaal wild mee. Elke dag controleert hij de planten in de tuin en hij laat ze aan alle mensen zien. Hij tekent alleen nog maar bloemetjes. Afgelopen jaar had ik, samen met de kinderen, wat bollen in de grond gestopt, en sindsdien zag hij vooral uit naar de bloei van de sierui. Maandenlang praatte hij erover onder het eten, en hij controleerde elke dag de voortgang. Een week geleden was het zover; De knop begon zich te openen en Rik was vreselijk enthousiast. Afgelopen weekend sloeg echter het noodlot toe, en wel in de gedaante van ene Stijn Vermeulen. Deze deugniet was met zijn bezempje in de tuin aan het spelen. Hij begon aan de bloem van de sierui te zitten. Chantal waarschuwde hem, en zei dat hij er af moest blijven. Maar ja, luisteren is niet zijn sterkste kant. Op een gegeven sloeg hij met de bezem tegen de bloem. PATS. Weg bloem. Rik was, naar men begrijpen kan, vreselijk ontdaan. Dit was een hartverscheurend tafereel, en Chantal en ik hadden vreselijk medelijden. Chantal heeft de bloem nog gered en deze staat nu in een vaasje op tafel. Rik kan nu elke dag kijken, en dat vindt hij best leuk. Nu maar hopen dat dit trauma hem niet doet opgroeien tot een kwaadaardig genie ;-)